ADHD en motoriek

Kinderarts mw. Dr. E.A. Fliers is onlangs gepromoveerd op het onderwerp ADHD en motoriek. Een derde van de kinderen met ADHD blijkt, naast de bekende ADHD symptomen, ook last te hebben van motorische onhandigheid (vooral fijne motoriek). Deze onhandigheid wordt ook aangeduid als DCD (Developmental Coördination Disorder). Vooral de scores op ‘onoplettendheid’ voorspellen motorische problemen. Zowel meisjes als jongens, op alle leeftijden, blijken er last van te hebben. Slechts de helft van deze kinderen wordt met fysiotherapie behandeld, terwijl bewezen is dat dit wel succesvol is. Kinderen met ADHD blijken ook hun motorische vaardigheden te overschatten. Dr. Fliers deed onderzoek bij 365 gezinnen met ADHD, waarbij zowel motoriek als DNA is onderzocht. Ze ontdekte een aantal genen dat te maken heeft met de ontwikkeling van zenuwcellen én met de verbinding en communicatie tussen hersencellen. De genen blijken zowel in zenuwcellen als in spiercellen tot expressie te komen. Mogelijk spelen deze genen een rol in het ontstaan van de motorische stoornissen bij kinderen met ADHD.

Fliers, E.A. (2010). Motor coordination in children with ADHD. Clinical, familial and genetic aspects. Nijmegen: Radboud Universiteit.

ADHD en omgevingsinvloeden

Orthopedagoog mw. Dr. C. Buschgens is onlangs gepromoveerd op het onderwerp ‘de invloed van omgevingsfactoren op ADHD’. Ze onderzocht de rol van vroege biologische factoren en gezinsfactoren bij kinderen met ADHD symptomen. Waarbij gelijk ook rekening werd gehouden met erfelijke factoren. Het blijkt dat het geboortegewicht van een kind, roken van moeder tijdens de zwangerschap en complicaties tijdens de zwangerschap en bevalling samenhangen met ADHD symptomen (en ander probleemgedrag, zoals agressie en delinquentie). Daarnaast blijkt dat ADHD bij kinderen (en ouders) samenhangt met een minder gunstige opvoedingsstijl, een verstoorde ouder-kindrelatie en een negatieve interactie tussen kinderen onderling. Dit kan de problemen op langere termijn mogelijk verergeren. Geconcludeerd wordt dat de rol van de omgeving bij ADHD niet moet worden onderschat. Aanbevolen wordt niet alleen het kind (of de ouder) met ADHD te behandelen, maar het hele gezin.

Buschgens, C.J.M. (2010). Early biological factors and family environment in children with ADHD symptoms. Nijmegen: Radboud Universiteit.

Bron: UMC st. Radboud